AKTUALNOŚCI

W dniach 15-16 stycznia 2010 r. odbyło się seminarium z Wernerem Meinholdem

Tematem spotkania było tym razem

"Leczenie zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych przy zastosowaniu
Hipnointegracyjnej Psychoterapii Głębi metodą W. Meinholda (H.I.T.T.®)"

Metodę terapii opracowaną przez Wernera Meinholda można w przybliżeniu opisać jako połączenie psychoanalizy i hipnozy, czyli hipnoanalizę.

W powszechnym użyciu dominuje opinia, że Zygmunt Freud, po około dziesięcioletnim okresie stosowania hipnozy w terapii, zupełnie z niej zrezygnował. Jednak w tekstach źródłowych możemy znaleźć wiele stwierdzeń świadczących o tym, że docenił on wagę hipnozy także w opracowaniu nowej metody terapii - psychoanalizy. W swoim dziele „Wstęp do psychoanalizy” Freud napisał: „My, psychoanalitycy, możemy uważać się za jego [hipnotyzmu] prawnych spadkobierców i nie zapominajmy, jak wiele zachęt i wyjaśnień teoretycznych zawdzięczamy mu” (Freud, 1982, s. 448).

Werner Meinhold nawiązał do faktu doceniania hipnozy przez Freuda w końcowym okresie jego życia. Przytoczył napisaną przez niego w ostatnim roku jego życia myśl, że próba odejścia od hipnozy w rezultacie się nie udała, gdyż hipnoza występuje w przeniesieniu, czyli w centralnym procesie zachodzącym w terapii.

Warsztaty Wernera Meinholda dotyczyły przede wszystkim depresji, rozumienia jej ukrytych mechanizmów, omawiania i demonstrowania jego metody terapeutycznej wywodzącej się między innymi z psychoanalizy, w której hipnozę wykorzystuje się do pogłębiania wglądu terapeutycznego, a nie jako podłoże oddziaływań sugestywnych. Według prelegenta, pierwotnym powodem występowania depresji jest to, że człowiek w oparciu o doświadczenie, nie mógł wykształcić w sobie bezwarunkowej akceptacji i miłości. W wyniku tego brakuje mu poczucia prawa do istnienia takim jakim jest. Prowadzi to do odrzucenia części potencjału jego osobowości we wczesnym etapie rozwoju i ta część istnieje w ukrytej formie, „w piwnicy nieświadomości”. Takie wyparte czy odsunięte od świadomości siły psychiczne powodują w pewnym etapie życia wycofywanie się dostępnych wcześniej człowiekowi sił psychicznych. Rezultatem tego procesu jest stan depresyjny.

Po teoretycznym omówieniu zagadnienia Werner Meinhold zaprezentował sposób użycia swojej metody w stosunku do pacjenta depresyjnego (będącego w terapii u hipnoterapeutki uczestniczącej w seminarium i posługującej się jego metodą). Demonstracja wzbudziła żywe zainteresowanie wśród uczestników seminarium i zachęciła do zadawania pytań i dyskusji.

Podczas seminarium dużo uwagi Werner Meinhold przykładał do „dziedziczenia” psychicznych wzorców funkcjonowania, czyli przejmowania gotowych wzorców psychicznych z wcześniejszych generacji danego człowieka. Przykładem tego typu przekazów jest wzorzec określany w nurcie psychoanalitycznym przez Bertranda Cramera jako „matka swojej matki”. Ta konstelacja psychiczna pojawia się w sytuacji gdy dziecko ma być w intencji matki dopełnieniem jej braków i substytutem niespełnionych dotąd potrzeb. Dzieje się to na planie nieświadomym. Dziecko, jeszcze w łonie matki, stara się zapełnić braki psychiczne jakie w stanie psychicznego zlania się w niej postrzega. Wówczas z obszarów nieświadomych zasobów psychicznych wyszukuje wzór relacji matka-dziecko, czerpiąc z dostępnego wzorca, wcześniejszej o generację, relacji matka-dziecko, czyli z relacji jaką tworzyła obecna babcia dziecka z obecną jego matką, gdy ta była małym dzieckiem. Tego typu doświadczenia są bardzo obciążające psychicznie i mogą tworzyć zręby doświadczenia opisywanego w literaturze psychoanalitycznej przez Andre Greena „kompleksu martwej matki”. Wiąże się on z utratą więzi psychicznej z ukochaną osobą matki, gdy ta zaczyna doświadczać depresji. W psychice dziecka powstaje wtedy „depresja braku” po nieudanych próbach psychicznego ożywienia matki. W późniejszym okresie życia prowadzi to do niemożności stworzenia udanej relacji w związkach z innymi ludźmi.

W drugim dniu warsztatów omówione zostały zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne w rozumieniu psychologii głębi. Końcowym etapem była superwizja, gdzie osoby posługujące się metodą Hipnointegracyjnej Psychoterapii Głębi przedstawiały przebieg procesu terapeutycznego u konkretnych pacjentów i miały okazję do wysłuchania komentarzy dotyczących rozumienia pacjenta i sugestii na temat sposobów dalszej pracy.

Uczestnicy seminarium mieli kolejną okazję aby osobiście, w ciepłej, akceptującej atmosferze spotkać się z Wernerem Meinholdem, poznać jego styl pracy, wzbogacić swoją wiedzę i doświadczenie terapeutyczne o nowe, inspirujące poglądy. W podzięce za to doświadczenie uczestnicy nagrodzili prelegenta spontanicznymi oklaskami.

relację opracował Jerzy Korzewski